گذری و نظری بر بروز شعار و شعور در روز خبرنگار

سلام. این نوشته در شماره 224 دو هفته نامه سرو کاشمر منتشر شد:

روز خبرنگار هم به خیر و خوشی آمد و رفت. هر فرد حقیقی و مجموعه حقوقی به زعم خود کاری کارستان برای بزرگداشت اصحاب رسانه به معنای اعم و خبرنگاران به معنای اخص کردند. امسال هم شاهد یک کاسه شدن این قبیل موارد نبودیم. تعداد این موارد زیاد نبود. برخی همزمان با هفدهم مرداد روز شهادت شهید صارمی و روز خبرنگار برنامه ای داشتند. برخی روز بعد و روزهای بعدتر. بعضی سعی داشتند از آنانی که می خواهند تقدیر کنند. این خواستن برابر مطامع نهاد مربوط و علایق فرد مسئول بود. در هر حال بساط تبریک و خسته نباشید پهن بود. رئیس تازه منصوب شده اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی در روز خبرنگار به دفاتر نشریات و اهالی رسانه سری زد.

برخی از افراد حقیقی و مراکز حقوقی هم در اندازه تعداد انگشتان یک دست این مهم را در همان روز یا روزهای بعد انجام دادند. غرض آن که خبرنگاری که باید در طی سال و در چهار فصل و در 12 ماه همه و همه را ببیند و رصد کند، در این روز مورد توجه قرار گرفت. در ادوار مختلف ارکان مدیریتی دیارمان رفتارهای مختلفی در باره بزرگداشت این روز داشتند. روزگاری فرماندار وقت به دور از حُب و بُغض به دیدار اصحاب رسانه می رفت. دردودل هایشان را می شنید. به دغدغه هایشان رسیدگی می کرد. بی تعارف برایش مسایل جناحی چندان مورد توجه نبود. جالب آن که هنوز هستند فرماندارانی که بعد از اتمام ماموریتشان هنوز که هنوز است روز خبرنگار را از طریق پیامک یا شبکه های مجازی به خصوص تلگرام و حتی با یک تماس تلفنی تبریک می گویند.

بودند فرماندارانی که هر ماه یک نشست مطبوعاتی داشتند. اینان برابر روابط عمومی شخصی شان با لبخندی واقعی پذیرای آراء و نظرات خبرنگاران بودند. روزگار حضور برخی از فرمانداران از منظر توجه به عنصر خبر و جایگاه اطلاع رسانی، به یاد ماندنی است. البته بودند فرماندارانی که در ظاهر دانستن را حق مردم می دانستند و خواهان نشست های یک سویه با خبرنگاران بودند. یعنی دوست داشتند متکلم وحده باشند. گزارشی بدهند و بروند. آری روزگاری بودند فرماندارانی که تاب نقد نداشتند. اگر رسانه ای نقدی منتشر می کردند بی تاب می شدند و چه از طرق مختلف تلاش می کردند آن نقد تکرار نشود. به قول دوستی در این قبیل حضورها باید گفت از دید برخی یک خبرنگار خوب یک خبرنگار آرام سر به زیر است.

آری روزگاری بود که بعض نمایندگان ادوار دیارمان با دقت به اصحاب رسانه توجه می کردند. می دانستند قدرت پیام چیست. البته هر یک از اینان به فراخور توانشان و باورشان تلاش های برای حوزه اطلاع رسانی دیارمان کردند. در دوران برخی از نمایندگان دیارمان نشریاتی قد علم کردند و بعضاً زیرساخت های خود را قوام بخشیدند. در دوران برخی از نمایندگان دفتر خبری صدا و سیما در دیارمان راه اندازی شد. غرض آن که برخی از نمایندگان التفات خاصی به مقوله خبر و آگاهی بخشی داشتند. یادشان به خیر. هم اینان هم امسال دست به تلفن بودند و زنگی زدند و پیامکی دادند و خسته نباشیدی گفتند البته بودن نمایندگان ادواری که نام و نشانی از آنها عیان نبود که نبود.

در این میان جالب است بدانید که بعض ادارات و نهادها امسال از جمع خبرنگاران از یکی تقدیر می کنند و سال دیگر از آن یکی تقدیر نمی کنند. این تقدیر را در حد یک لوح تقدیر بدانید و گاهی هدیه ای که وزن و ارزشش معنوی است. این بود و نبود یک یا چند خبرنگار در لیست تقدیر یک نهاد در نشست اختصاصی بزرگداشت روز خبرنگار خیلی جالب است. گاهی که سوال می شود پاسخ ها جالب است، شاه بیت پاسخ ها نوع و میزان پوشش اخبار آن نهاد است. البته خدا خیر بدهد همین محدود اداراتی که ولو برای تعدادی بخصوص بزرگداشتی دارند. البته کاش این حضرات مسئول برای بزرگداشت روز خبرنگار دیدگاهی جامع تر می داشتند و همه را با یک چشم می نگریستند.

در این میان بودند کسانی که دیر به تقویم نگاه کردند و دیر تحرکی از خود نشان دادند. و صد البته بودند کسانی که اصلاً از خود تحرکی نشان ندادند، به زعم نگارنده این عده قابل احترام هستند چون از همان ابتداء تکلیف خودشان را مشخص کردند و رفتاری کلیشه ای نداشتند. رک و پوست کنده اعلام موضع کردند. آنی که در خواب است را بهتر و راحتتر می شود بیدار کرد ولی امان از وقتی که کسی خودش را به خواب بزند، باور کنید بیدار کردنش سخت است. به خصوص اگر اهل توجیه باشد. این روزها توجیه سکه رایج برخورد با خبرنگاران است. فرض کنید خبرنگاری قصد مصاحبه با یک مسئولی را دارد. به گمانتان با چه سرعتی می توان با یک مسئول مرتبط شد؟

برخی از مسئولان، مسئول دفتر یا مسئولان دفتری دارند که اخذ لبخند هر یک برای مصاحبه زمان بر است. برخی خواهان سئوالات هستند. باید سئوالات را ببینند. لابد مشورتی می کنند و زمانی بعد از کلی پیگیری مشخص می شود. در برخی مواقع ناگاه دندان یا سر یا پای جناب مسئول هم به درد می آید و مصاحبه موکول به وقتی دگر می شود. و این وقت دیگر اصلاً مشخص نمی شود و این در حالی است که همین مسئول داد می زند که دانستن حق مردم است. بنده خدا نگاهی صددرصدی برای آگاهی بخشی برابر اعتقادات سیاسی و جناحی دارد. الغرض یک امر ساده مصاحبه در بعض موارد به گذر از هفت خوان رستم می ماند. تازه مصاحبه هم که انجام شد باید برای حضرتش بفرستی که حک و اصلاح کند.

شاید این حضرات مشاوران رسانه ای خاصی دارند که به آنان تاکید دارند که با این خبرنگار و رسانه اینگونه برخورد کن و با آن رسانه و خبرنگار آنگونه و این چنین است که نگاه درصدی به نشریات و رسانه های دیارمان بنیان گذاشته می شود. همه در عرصه رسانه برابرند ولی برخی به خاطر ذائقه من و ما برابرترند. برخی هم کلاً از زیر بار مصاحبه بی تعارف به لطایف الحیل فرار می کنند. شاه بیت پاسخشان هم عدم مجوز مصاحبه از سوی فرادستان است. به این همه بیاید عدم دعوت از خبرنگاران برای جلسات مختلف به ویژه آمد و رفت مسئولان استانی و ملی را اضافه کنید. البته گاهی دعوتی صورت می گیرد. گاهی هم گزینشی دعوت صورت می گیرد. مگر حضور خبرنگار در یک جلسه اشکالی دارد؟

فرمانداری کاشمر دارای روابط عمومی کارآمدی است. این روابط عمومی این توان را دارد که قلب یک ستاد خبری برای طرح کاشمر و مشکلاتش در انواع رسانه ها و به تبع آن اخذ امکانات برای منطقه باشد. نگارنده به یاد دارد که روزگارانی فرماندارانی بودند که با معنای روابط عمومی و کارکرد رسانه به طور کامل آشنا بودند. اینان وقت و بی وقت از خبرنگاران می خواستند که این یا آن قضیه را برای اخذ اعتباری برای شهرستان در رسانه ها پررنگ کنند. در این راه پذیرای انتقاد هم بودند. این فرمانداران از جناح های مختلف بودند و مهم برایشان استفاده از قدرت پیام برای حل مشکلات حوزه تحت امرشان بود. این حس را برخی از مدیران ادارات دیارمان در ادوار مختلف هم داشتند.

در هر حال بایسته است حضرات مسئول بدانند هر رسانه دغدغه های دارد. برخی اسیر ناامنی شغلی هستند. برخی درگیر مقوله اقتصاد رسانه هستند. روزگاری کاشمر بود و یک یا چند نفر نماینده این روزنامه و آن خبرگزاری و در نهایت صدا و سیما، امروز فعالان رسانه ای متعددی در دیارمان قد علم کردند. این همه از تنوع بالای هم برخوردار هستند. صدا و سیما دفتری اختصاصی دارد. چندین نشریه محلی در حال نفس کشیدن هستند. پایگاه های خبری متعددی در حال قد کشیدن هستند. به این همه دفاتر نمایندگی رسانه های استانی و ملی را بیافزایید. در این چرخه اطلاع رسانی باید به خبرگزاری ها و پدیده شهروند خبرنگار و شبکه های مجازی به خصوص تلگرام اشاره کردو

کاربرد تلگرام روز به روز به لطف وجود تلفن هوشمند و سرعت اینترنت در حال افزایش است. درست است کانال های برخی از مسئولان اعضای کمی دارند، در عوض هستند کانال ها و گروه های که تعقیب کننده بسیار دارند. هر روستا هم برای خودش رسانه ای در عالم مجازی دارد. در این منظومه رسانه ای برنده آن فرد یا نهادی است که عنصر پیام را جدی بگیرد و از قدرت رسانه برای تعالی دیارمان بهره ببرد. مسئولان لابد می دانند خبرنگاری چه شغل و مشغله پردردسری است. سهل گرفتن رشته خبرنگاری و این حرفه سخت توسط مسئولان محل تعجب است. یک خبرنگار حسب اطلاعات و مطالعات و مهارت و تجربیاتش یک دانای به امور است. همین دانا بودند خود دلیلی بر سخت بودن کار خبرنگاری است.

یک خبرنگار حسب دانایی فرق دوغ و دوشاب را می داند. مسئولان باید بدانند خبرنگاری صرفاً یک شغل و مشغله نیست. خبرنگاری عرصه آگاهی و مهارت و عشق، انگیزه و استقامت است. خبرنگاران نهایت تلاش را دارند که به اخلاق حرفهای خود پایبند باشند. گاهی برخی از مسئولان سعی دارند به زعم خود با اعطای یک هدیه خبرنگاری را وامدار خود کنند. درست است گاهی اوقات برخی از خبرنگاران دغدغه های دارند ولی این دلیل نمی شود که فردی به خود اجازه دهد با یک هدیه و کادو به زعم خود به خبرنگاری جهت بدهد. احترام به خبرنگار و احترام به نقد نباید در حد شعار باشد. خبرنگار کارش تملق این یا آن نیست. این روزها در این دهکده جهانی یک خبرنگار نیازمند تشخص و احترام است، او می خواهد حقوق معنوی اش رعایت شود.

تقدیر شایسته از خبرنگاران قابل احترام است. کاش مسئولان دیارمان ظرفیت نقد را در خود افزایش دهند. خدا را شکر در کاشمر برخورد خشن با خبرنگاران را نداشتیم. امید شاهد تجلیل ارکان مدیریتی شهر به طور اخص و مسئولان دیارمان به طور اعم از نقد و منتقد باشیم. خبرنگاران عموماً افرادی؛ شجاع ، مسولیت شناس و جستجوگر هستند. اهالی رسانه پیشقراول جامعه هستند. مسئولان نباید از خبرنگاران گریزان باشند. امید در این ایام باقی مانده از سال 1396 شاهد مصاحبه های مطبوعاتی ارکان مدیریتی شهر و به ویژه فرماندار، نماینده و بسیاری از روسای گریزان از مصاحبه باشیم. کاش شاهد دیدار مسئولان از دفاتر نشریات محلی و پایگاه های خبری و نشست صمیمی و خودمانی با اصحاب رسانه باشیم. کاش شاهد نگاه یکسان مسئولان به عنصر خبر و خبرنگار در کاشمر باشید.

برچسبها: خبرنگار, توسعه کاشمر

نوشته شده توسط حمید رضا بی تقصیر فدافن در 15:25 | لینک ثابت •