سلام این یادداشت در شماره 221 نشریه سرو کاشمر منتشر شد:
خیابان خوراکیها یا خیابان غذا (food street) یه خیابان هایی گفته میشود که عمدتاً برای غذا خوردن مورد استفاده قرار میگیرند. خیابان خوراکیها انباشته از دکه مواد غذایی، رستورانها و فروشگاههای مواد غذایی است. لابد می دانید غذا و خوراکی به تنهایی خود یک آیتم گردشگری است. گردشگران در سفرهای خود سعی در بهره مندی از غذاهای محلی دارند. همه ما در بیان خاطرات خود از سفرهایمان بخشی ویژه را به خوراکی ها و غذاهای که در جاهای مختلف نوش جان کرده ایم، اختصاص می دهیم.
کاشمر خیابان یا مسیر یا گذری مختص غذا ندارد. شهری که دومین شهر مذهبی استان است و برخی از مقامات آن مدعی هستند این شهر چهارمین شهر زیارتی کشور هست، خیابان غذا و خوراکی ندارد. البته در بخش های از مسیر فلکه شهید غلامی(شهربانی) تا میدان معلم وجود تعدادی رستوران و محل تهیه غذا مشهود است ولی آنقدر نیست که به این مسیر خیابا غذ اطلاق شود. وجود این قبیل خیابان ها و گذرها در شهرهای که در صنعت گردشگری حرفی برای گفتن دارند، طبیعی است و کارکرد یک جاذبه گردشگری را دارند.
همین چند وقت در تهران یک خیابان به محل استقرار کافه های سیار و گاری های عرضه غذا و پیتزا و انواع نوشیدنی های گرم و چای و قهوه البته با رعایت مسایل بهداشتی اختصاص یافت. البته در جاهای مختلف پایتخت مسیرها و گذرهای به لطف دارا بودن انواع رستوران ها، سفره خانه ها، فست فودها، چلوکبابی ها و کافی شاپ ها و محل های عرضه انواع خوراکی ها از شیرینیجات تا شربت ها و آبمیوه ها کارکردی شبیه این عنوان یعنی خیابان غذا داشتند، ولی خیابان سی تیر تهران این روزها اختصاص به این مهم دارد.
اولین خیابان غذای تهران این روزها شلوغتر از قبل شده است. پدیده کافه های سیار در این خیابان باعث جذب غذادوستان تهرانی و گردشگران شده است. در همین ماه مبارک رمضان ساعتی بعد از افطار تا سحر این خیابان رونقی خاص داشت. چرخها و خودروهاي ويژه ارائه غذا و پذيرايي از مشتريان جلوه ای دیدنی به این خیابان سنگفش شده تهران داده است. در حال حاضر 21غرفه و خودروي ويژه غذا رونق بخش این خیابان هستند. بهزودي تعدادي غرفه صنايعدستي هم در كنار غرفههاي غذاي در اين خيابان داير خواهند شد.
شهرداري منطقه 12 متولی این حرکت پرجاذبه است. پليس راهور و اداره میراث فرهنگی و نهادهای فرهنگی هم شهرداری را یاری می کنند. این خیابان روزها در محل تردد خودروهاست. شب ها حركت خودروها از اين خيابان را ممنوع كردند تا دوستداران غذا و گردشگران در ايمني كامل از لذت پياده روي و صرف انواع غذاها و نوشيدنيها بهرهمند شوند. خيابان سی تير واقع در منطقه 12 تهران الگوی خوبی برای سایر نقاط کشور نظیر کاشمر است.
پیشنهاد می شود مشاوران مدیریت شهری و یا ویلانشینان خیابان خرمشهر با همراهی فعالان حوزه مدیریت شهری سفری به تهران داشته باشند و از نزدیک وقایع این خیابان را رصد کنند و کسب تجربه نمایند و تجربیات خود را در کاشمر پیاده کنند. حضور سید حسن رسولی در پنجمین دوره شورای اسلامی شهر تهران باعث خواهد شد شورا و شهرداری کاشمر در الگو گرفتن از این خیابان موفق تر عمل کند. به نظر نگارنده یکی از مسیرهای مجاور بقاع متبرکه برای راه اندازی خیابان غذا در کاشمر مطلوب است. با توجه به چهار بقعه شهرمان[مزار شهید مدرس، باغمزار، سید محمد(ع) و سید مرتضی(ع)] باید بهترین گزینه رو انتخاب کرد.
در حواشی هر چهار بقعه دیارمان می توان این مهم را مورد بررسی قرار داد. با توجه به التفات گردشگران به بقعه سید مرتضی(ع) بخشی از مسیر بولوار منتهی به این بقعه این مهم پیشنهاد می گردد. در حال حاضر در شبانگاهان شاهد استقرار خودروهای فروش بلال در برخی از بخش های این مسیر در لاین رفت از شهر به بقعه هستیم. در این طرح میتوان مقدمات عرضه انواع آبمیوه، ساندویچ خانگی، غذای محلی و خانگی، شربت، بستنی، غذای سنتی، فلافل، فست فود و قهوه و... را در قالب کافه های سیار و خودروهای عرضه انواع غذا فراهم نمود.
این مسیر قابلیت آن را دارد که هر از گاه شاهد برگزاری و برپایی؛ موسیقیهای زنده خیابانی، پرفورمنسهای هنری، مسابقات عکس و جشنوارههای غذایی باشد. یادمان نرود چند نوروز است که در جوار اِلمان های شهری ابتدای این بولوار در جوار میدان شهید غلامی(شهربانی) شاهد فروش آش و فلافل و ...هستیم، این مسیر با توجه به این تجربیات قابلیت تبدیل به اولین خیابان در استان خراسان رضوی و شهرستان را دارا می باشد. تجربه موفق جمعه بازار را می توان برای خیابان غذا در بخشی از بولوار سید مرتضی(ع) را با رعایت استانداردها و نظارت نهادهای ذیربط، تکرار کرد.
این قبیل موارد برای شهروندان و گردشگران دارای جاذبه است، برای همه اینان تبدیل به خاطره ای ناب می شود که تا مدت ها رزق روح و سوژه صحبت شان خواهد بود. شاید مسئولان با بی تفاوتی از کنار این پیشنهاد عبور کنند. برای نگارنده بی اعتنایی برخی از مسئولان به این قبیل پیشنهادات عادی است. مهم تولید یک محتواست. یقین روزی روزگاری فردی مسئول این پیشنهاد و نظایر آن را خواهد خواند و با صلاحدید اتاق فکرش آن را عملیاتی خواهد نمود. تصور این که بخشی از فضای مشجر بولوار مورد اشاره به عنوان خیابان غذا خوراکی مطرح شود،آرزویی قابل تحقق است.
آشپزان دیارمان اعم از کدبانوان پنجه طلا و مردان فعال در عرصه غذا و خوراک و نوشیدنی های مجاز دارای توانایی ها و توانمندی های فراوانی برای عرضه هستند که هریک در صورت توجه قابلیت تبدیل شدن به یک بِرَند را دارا هستند. انواع آش ها، انواع نان ها، انواع شیرینی های خانگی از نان چرخی و نان نخودی تا سوهان، انواع ترشیجات و سالادها، انواع کباب ها، چلوها، حلیم و شولی و شوله، انواع شربت ها و چای و دم نوش و جوشانده در کنار فلافل و سمبوسه و بستنی و آبمیوه و پیتزا و قهوه و ...در این خیابان قابل عرضه است.
می توان تنورهای برای عرضه نان داغ محلی تعبیه کرد. کافی است شهرداری این پیشنهاد را در شورای شهر مطرح کند و دفتر نمایندگی میراث فرهنگی و شبکه بهداشت و درمان و ناجا و جاهای مختلف از آن حمایت نمایند. برای تعداد از جویندگان کار، اشتغالزایی خواهد شد. یک جاذبه مانا و ماندگار به جاذبه های گردشگری دیارمان افزوده خواهد شد. این مهم مقدمه خیلی کارهای مهم دیگری خواهد بود که در پاراگراف های بالا به مواردی نظیر انواع جشنواره ها اشاره شد. خواستن توانستن است. این خیابان در هر فصل برابر سرما و گرما و نوع محصولات کشاورزی جاذبه خاص خود را خواهد داشت. امید این مهم مفید فایده افتد.