پیشرفت کاشمر و گمنامی زحمتکشان عرصه هنر هشتم

سلام این یادداشت به مناسبت بزرگداشت روز روابط عمومی در شماره 218 سرو کاشمر منتشر شد:

بیست و هفت اردیبهشت روز ارتباطات و روابط عمومی نامگذاری شده است و این بهانه ای است برای برگزاری مراسم گوناگون پاسداشت زحمتکشان عرصه هنر هشتم در بعضی نقاط کشور است. آری در بعض نقاط این روز پاس داشته خواهد شد و به طور طبیعی در بسیاری از نقاط نیز این تلاش گران گمنام سازمان ها و ادارات فراموش می شوند. لابد در کاشمر هیچ مدیری این روز را فراموش نخواهد کرد. لابد فرماندار اهتمام ویژه ای برای بزرگداشت این روز خواهد داشت. البته واضح و مبرهن است که امسال به علت تقارن این روز با ایام تبلیغات دو انتخابات روز بیست و نهم اردیبهشت نباید توقع بزرگداشت این روز را در کاشمر داشت. در طول سال مناسبت های بسیاری توسط روابط عمومی ها پاس داشته می شود ولی در روزی که به نام فعالان و کارگزاران روابط عمومی نامیده شده و بهانه ای برای نشان دادن اهمیت روابط عمومی در دنیای امروز می باشد، متاسفانه شاهد کمتر مراسم و بزرگداشتی هستیم. مدیران و مسئولان خواسته یا ناخواسته این روز را به طاق نسیان می سپارند.

فرض بر آن است؛ روابط عمومی فعال و پویا عاشق کار و حرفه خود هست و نیازی به تشویق ندارد، هر چند تشویق باعث بالا رفتن انگیزه و تلاش افزون تر می شود. روابط عمومی ها به خاطر عشق خود از انجام هیچ کوششی برای نشان دادن عملکرد مجموعه خود و ارتباط با ارباب رجوع و همچنین ارتباطات درون سازمانی دریغ نمی کنند و به وظیفه خود آگاه هستند. روابط عمومي جايگاهي است كه مدير وكارگزاران به مثابه متخصصان و مشاوران ارتباطي عمل می كنند. متاسفانه ديدگاه غلط برخي مديران منجر به نگرش هاي غلط در خصوص عملكرد روابط عمومي ها شده است. این مدیران طاقت شنیدن نقد خودی و غیر خودی را ندارند. اینان بی توجه به افکار عمومی و در تبعیت از مشاوران مرئی و نامرئی شان خواهان یک روابط عمومی رئیس محور و مدیحه سرا هستند. از دید اینان روابط عمومي ها علي رغم جايگاه تشكيلاتي و علمي تعريف شده، باید بسان مجموعه اي توجيه گر عمل كنند؛ به طوري كه بايد بدي هاي سازماني را پوشانده و خوبي ها را بزرگ نمایی كنند.

روابط عمومی در دیار ما در اکثر نهادها و ادارت، چونان بسیاری از نقاط کشور، نه یک حرفه مدیریتی و فکری، که یک کارِ سختِ خدماتی و تدارکاتی و حتی تشریفاتی است. این خدمات و تدارکات و تشریفات، گاهی در حد نصب بَنرها و پرچم ها و بستن چراغ و آویز و نگارش تقدیرنامه و تهیه اطلاعیه تسلیت و تبریک تنزل پیدا کرده است. بسیاری از مسئولان روابط عمومی در محل کارشان آچار فرانسه هستند، در رشته ای غیر از حرفه خود تحصیل کرد اند و بعضاً متاسفانه با الفبای حرفه ای روابط عمومی آشنایی ندارند، در این میان هستند افراد تحصیلکرده ای که به علت نوع نگاه مسئولان تمام فکر و ایده هایشان در گذر زمان فرسوده شده و مجال اجرا در مختصات واقعی نمی یابند. روابط عمومی عرصه تلاقی علم، فن و هنر است. هنری که بی تعارف، با کوتاهی ها و ناآگاهی های برخی، محل ظهور نمی یابد. هنوز در دیارمان شاهد ارائه تعریف مناسبی از روابط عمومی و موقعیت آن نیستیم.

متاسفانه، به خاطر تشریفاتی بودن حرفه روابط عمومی در باور برخی مدیران، مقوله تخصص و کارآمدی در این حوزه رها شده است. برخی از روسا و مسئولان با نگاهی کاملاً غیرمسئولانه، از آدم های دور و بر خود، یک سوگلی را گلچین کرده و روابط عمومی را به وی می سپارند تا نگاهی رئیس محور داشته باشد، این فرد، باید به سان بلندگوی سازمان و بالابر مدیر عمل کند و تمام اتفاقات و رویدادهای ریز و درشت سازمان را از قول و زبان و فعل و عمل رئیس بیان نماید. کوچکترین خبر ارسالی این گونه سازمان ها به رسانه ها باید دارای چندین نقل قول مستقیم و غیر مستقیم از جناب رئیس باشد. این قبیل مسؤلان، اطلاع رسانی و دانستن را حق مردم نمي دانند و آن چه برای آنان مهم است، درج اخبار و عکس خودشان در اخبار، بروشورها، بولتن ها و هزاران جای دیگر است. این رئیسان در کنار خود یک روابط عمومی مجیزگو و بی ثمر و مُرده می خواهند تا با دادن نقشی تشريفاتي به روابط عمومی، به آنی که خودشان می خواهند برسند. و این در حالی است که؛ مدیر روابط عمومی باید حق رای و اظهار نظر داشته باشد، باید بتواند بدون ترس از جابجا شدنِ ناخواسته و ناشی از نقدِ عملکردِ سازمان، حرف بزند و ضعف های اجرایی و مدیریتی را بازگو نماید.

یک مدیر روابط عمومیِ خوب و با وجدان، باید فعال و خلاق باشد. باید فکرش آزاد باشد. باید از پشت میز نشینیِ کارمند گونه بیزار باشد و باید آزادی عمل، فکر و بیان داشته باشد و باید بتواند آزادانه، عملکرد سازمانش را نقد نماید. نقاط ضعف و قوت سازمان را بشناسد و برای از بین بردن نقاط ضعف و تقویت نقاط مثبت، اندیشه کند و طرح های اجرایی ارائه دهد. باید بتواند روی تمام بخش های سازمانش شناخت داشته باشد و نه اینکه به دستور رئیسان، به عنوان عکاس و خبرنویس در جلسات، حضوری صوری و بی تاثیر داشته باشد .روابط عمومی، چشم و گوش و زبان سازمان است. او بدون اینکه دست خودش باشد، از ضعف ها و کمبودها و نارضایتی هایی مطلع می شود. اطلاعات وی در این حوزه از شخص رئیس و یارانش در سازمان به طور قطع بیشتر است. یک روابط عمومیِ مسئول، با اطلاع همه خطرات شغلی، احساس وظیفه نموده و اطلاع رسانی صحیح می کند. البته یک مدیر روابط عمومی غیر مسئول و خوش تیپ و خوش زبان، اصلاً فکرش را به زعم خود درگیر این مقولات پیش پا افتاده نمی کند.

مدیر روابط عمومی پزشک دلسوز سازمان است. حیطه کار روابط عمومی حتی چیزی فراتر از اطلاع رسانی است. الگوی کارگزاری و تبلیغات مطبوعاتی، الگوی اطلاع رسانی و اطلاعات عمومی، الگوی ارتباط یک سویه ناهمسنگ و در نهایت الگوی ارتباط دوسویه همسنگ چهار الگوی شناخته شده در دنیای روابط عمومی هستند. امروز روابط عمومی ها باید با در نظر داشتن الگوی دوسویه همسنگ، به دنبال اجرای برنامه های مخاطب محورانه باشند. خوشبختانه به همت روابط عمومی فرمانداری مدتی است که شاهد تشکیل شورای روابط عمومی شهرستان هستیم. باید امیدوار بود که این شورا بتواند کاری کارستان برای ارتقای وضعیت کمی و کیفی روابط عمومی های شهرستان به فرجام برساند. در کاشمر شاهد ضعف در حوزه روابط عمومی الکترونیک هستیم. امروزه اگر سازمانی در فضای مجازی حضوری فعالانه و آگاهانه نداشته باشد، آن سازمان یک سازمان مُرده است و در این بین روابط عمومی اصلی ترین وظیفه را برای ایفای این نقش بر عهده دارد.

روابط عمومی ها باید اصحاب رسانه را همکار خود دانسته و با آنان در مسیر اجرای برنامه هایشان همراه و همصدا باشند و در مجموع از پتانسیل آنها برای بالا بردن نتایج کار خود استفاده کنند. باید مخاطب شناسی را در عرصه روابط عمومی مورد توجه قرار دهیم. گرفتن بازخورد از مخاطب ضروری است. باید باور کنیم که؛ روابط عمومی وکیل مدافع سازمان و مدعی العموم مردم یا مخاطبین است. مدیر روابط عمومی مشاور مدیریت است. باید رئیس هر سازمان به این باور برسد که؛ روابط عموی قلب و مغز سازمان می باشد. مهمترین رسالت یک روابط عمومی ، آگاه کردن مردم از تلاش ها و مشکلات سازمان و جویا شدن نظر مردم و جمع کردن و انتقال آن به سازمان و پیگیری جهت ترتیب اثر دادن به آنها دربرنامه ریزی های آتی به منظور رسیدن به رشد و توسعه بیشتر سازمان است. سازمانی که روابط عمومی کارآمد دارد، خاری در پای کارگزارانش فرو نخواهد رفت. پایبندی به اصول روابط عمومی، رمز موفقیت مدیریت است. روابط عمومی فعالیت یک بار مصرف نیست. امید فرماندار امسال همتی ویژه برای تبیین جایگاه روابط عمومی ها از خود نشان دهد. امید شاهد تکریم و احترام بیش از پیش به روابط عمومی ها باشیم.

برچسبها: روابط عمومی

نوشته شده توسط حمید رضا بی تقصیر فدافن در 0:26 | لینک ثابت •